Kosten voor de koper
In Spanje draagt de koper doorgaans het grootste deel van de bijkomende kosten. Dit omvat allereerst de overdrachtsbelasting (ITP) of BTW, die altijd voor rekening van de koper komt.
Daarnaast betaalt de koper de notariskosten voor de eigendomsakte. Deze kosten zijn meestal vastgelegd in de Spaanse wetgeving.
Vervolgens zijn er de kadasterkosten voor registratie, die ook door de koper worden gedragen. En laten we de kosten voor een advocaat of gestor niet vergeten; als de koper besluit om juridisch advies in te schakelen, is hij verantwoordelijk voor deze kosten. Tot slot, indien de koper een hypotheek afsluit, komen de hypotheekkosten zoals taxatie en eventuele bankkosten ook voor zijn rekening.
Kosten voor de verkoper in Spanje
De verkoper heeft minder directe kosten, maar wel enkele belangrijke. Allereerst is er de Plusvalía Municipal, een lokale gemeentelijke belasting over de waardestijging van de grond sinds aanschaf, die de verkoper bij de overdracht betaalt.
Daarnaast betaalt de verkoper doorgaans de makelaar provisie, die vaak tussen de 3% en 6% van de verkoopprijs ligt. Dit kan aanzienlijke kosten voor de verkoper met zich meebrengen.
Ook is er de fiscale meerwaardebelasting. Als de verkoper winst maakt ten opzichte van de oorspronkelijke aanschafprijs, is er Spaanse vermogenswinstbelasting verschuldigd. Er kunnen echter vrijstellingen gelden, bijvoorbeeld bij herinvestering voor residenten.
Onderlinge afspraken in Spanje
Hoewel de kostenverdeling wettelijk en volgens lokale gewoonte is vastgelegd, kunnen koper en verkoper in theorie andere afspraken maken. Een verkoper kan bijvoorbeeld aanbieden om een deel van de notariskosten te dragen om de deal te bespoedigen, hoewel dit niet gebruikelijk is.
In de praktijk blijft de regel dat de koper vrijwel alle kosten betaalt die met de aankoopakte samenhangen, terwijl de verkoper belastingen en makelaarskosten voor zijn rekening neemt. 🤝 Durf te onderhandelen, maar wees voorbereid op de traditionele rolverdeling.
